Ofte een bloemlezing der bizarre fietsontwikkelingen
Shaft drive
De eerste fietsen werden rechtstreekse aangedreven op het wiel waardoor de versnelling sterk afhankelijk was van de wielgrootte.
Hierdoor hadden de gekende penny-farthings een zeer groot voorwiel maar waren
ook levensgevaarlijk. Onrechtstreekse aandrijving was de oplossing en hiervoor
werd de ketting snel populair (Reeds in 1898 werd de ketting uitgevonden waarvan de hedensdaagse een doorontwikkeling is).
Sindsdien sprak men daarom van safety bikes om de onrechtstreeks aangedreven fietsen waarbij men lager bij de grond zit aan te duiden.
Een andere mogelijkheid voor onrechtstreekse aandrijving is met een ronddraaiende stang.
Deze werd rap overbodig omdat de ketting meer versnellingsmoggelijkheden biedt maar door recente ontwikkelingen,
bijvoorbeeld in verband met naafversnellingen, wordt om de aantal jaar wel een nieuw shaft drive aandrijvingssysteem voorgesteld.
Voorwaarts achterwaarts
Het allereerste versnellingssysteem bestonden uit een wiel met aan elke zijde een
tandwiel van verschillende grootte. Voor een beklimming bijvoorbeeld ontsteeg
men het ros en draaide het wiel om naar het kleine verzet.
Daarbij moest telkens de ketting goed op spanning gebracht worden.
Een logische doorontwikkeling van dit systeem die er nooit is gekomen zou
zijn om aan weerszijden een ketting te hebben en een shifter die bepaalt
welke van de twee kanten aangrijpt. Dit zou een variable ratel vergen. De ratel bestond toen nog niet en de variabele
dient nog steeds uitgevonden te worden. Daarnaast zou de ratel van de niet ingegrepen kant op elk moment hoorbaar zijn. Nogal irritant. Anders kan de aangrijping
ook aan de trapas gebeuren.
Slides
Een andere mogelijkheid om het omdraaien van het wiel te vermijden werd gezien in het omdraaien van de traprichting
